Voor de Brugmakers

Onze eigen stadsdichteres Sylvia Hubers schreef ter gelegenheid van internationale vrouwendag 2011 voor De Brugmakers deze prachtige regels:

WAT BEN IK STIL

Terwijl mijn moeder de dakgoot repareerde
leerde ik: Marie, word wijzer! Eisen moest ik
stellen aan mezelf, ik was elf en ik kon
kiezen, op mijn knieën koos ik verkeerd,
te laat of helemaal niet, van de weeromstuit
werd ik dichter. Om mij heen:

De geëvolueerden. De vrouwen met een titel,
een salaris. De vrouwen met een bul, een
eigen buik, een zelf om over te beschikken.
De vrouwen die je hoorde, die je zag, die je
rook en die je voelde zitten als je dacht:

Wat ben ik stil.

Soms bedenk ik voor mezelf iets dat ik
ook zou kunnen willen: een streven!
een horizon! lawaai! van die dingen.

Maar dan roept iets in mij de dolle hond weer
terug. Ga jij maar in je mandje liggen, Mina.
Leer eerst eens de verboden woorden zeggen:

Ik ben ik. Ik wil.